Psychika i rak
Diagnoza, że mamy raka przeraża każdego, pacjenci mówią, że w takim momencie zawala się cały świat. Smutek, depresja, żal, złość towarzyszą początkowej fazie, w tych pierwszych tygodniach od postawienia diagnozy. Negatywne odczucia nie pomagają w walce z chorobą, a wręcz przeciwnie. Naukowo udowodniono, że osoby nastawione bardziej optymistycznie maja lżejsze objawy chorobowe, spokojniej znoszą zabiegi, nie poddają się chorobie, walczą. Nie jest łatwo w obliczu śmiertelnej choroby przyjąć taką postawę, pomocą służą w tym wypadku psycholodzy kliniczni, przewodnicy duchowi, przyjaciele. Lepszy nastrój, silna psychika powodują, że organizm lepiej sobie radzi z chorobą, jakość życia tez ulega poprawie. Jednak najczęściej spotykana postawą chorych jest apatia, depresja i ogólne przygnębienie. Nie ma w tym nic dziwnego, zwłaszcza gdy nie ma nikogo kto uświadomi jak ważna jest dobra kondycja psychiczna w terapii raka. W szpitalach nikt nie zajmuje się psychiką pacjentów, a lekarze są skoncentrowani na samym fizjologicznym leczeniu.